sábado, 3 de abril de 2021

ESCRITURA FACER CAMPÁS SANTA CATALINA ANO 1622 - PORTONOVO

 





COMENTARIO:

 

Este documento confirma outro documento que hai tempo    transcribín e traducín,e enviei, dun testimonio que declarara arredor de sesenta anos despóis D.Xoán Antonio Mariño de Lobera,ante o xuiz Pedro Millan Franqueira e o escribán Noble de Agne,e no que afirmaba o seguinte:

 

“E tamén ouvíu dicir o testigo(D.Xoan Antonio Mariño de Lobera) que a familia dos Muñices e Padins tiñan a súa carta executoria ,e que no ano mil seiscentos vintedous ,sabe a dita vila de Portonovo foi queimada e saqueada polos mouros e que tódolos papeis que paraban en poder do escribán de número e axuntamento que por aquel tempo eran Alvaro Gomez e outro escribán que chamaban Rodrigo de Padin ,descendente da mesma liña .

 

E que ditos papeis queimáraos o mouro ,sen quedar nengún ,e todo elo sábeo o testigo por ser público e notorio .E todo o que di é a verdade pública e fama na que se afirmou e ratificou ,e asinóuno co seu nome .E dixo ser de idade de máis de oitenta e catro anos ,e que non lle tocan as xerais da lei cando foi preguntado.E súa mercede dito xuiz asinóuno,de que eu escribán dou fé.”

 

Deste testinonio de D.Xoán Antonio Mariño de Lobera dedúcese que foi en 1622 ,fai este ano de 2021, 399 anos,cando a vila de Portonovo foi asaltada,saqueada e queimada polos mouros..O que non sabiamos,e agora xa sabemos,é que tamén romperon a campá da Ermida de Santa Catalina.E que custou quince ducados arranxala.O que viñan resultando ser 15X11 = 165 reais de prata.

 

Sobre Alonso de Magallanes sabemos que estivo casado con Catalina de Padin.Non sabemos se esta Catalina de Padin tivo descendencia con Alonso de Magallanes.O que sí sabemos é que cando casou con Alonso de Magallanes era viúva de Juan Gonzalez,con quen tivera,como mínimo un fillo:Alberte Gonzalez de Paadin.
 
Sobre a vida deste Alberte Gonzalez de Paadin hai documentación notarial.Por exemplo,hai un documento no Arquivo Provincial de Pontevedra que di o seguinte:

“Na vila de Portonovo a once dias do mes de febreiro de mil e seiscentos e trinta e un anos,en presenza de min,escribán e testigos ,compareceron presentes dunha parte Alberte Gonzalez de Paadin,viciño da dita vila ,mestre da súa pinaza nomeada Espíritu Santo.


E da outra parte Juan Docampo e Juan Daian,mareantes viciños do porto de Santa Uxia (Eugia) de Riveira.

E dixeron que eles estaban concertados e afretados co dito Alberte Gonzalez de Paadin,como tal dono e mestre da dita súa pinaza para que nela os ditos Juan del Campo e Juan Daan cargasen e o dito mestre leváralles seiscentas ducias de polbo secas ou o que a dita pinaza pudese levar de carga ,téndolles consignada a súa descarga na cidad do Porto,de Portugal.

 

E o dito Alberte Gonzalez de Paadin terá de ir coa súa dita pinaza a recibir a carga ao dito porto de Santa Uxia ,onde terán de entregala dende hoxe once dias deste presente mes,ata o luns primeiro que ven,dezasete deste dito mes e ano,tempo facendo viaxe.Non perdendo,levando Deus,en salvamento ao dito porto.

 

E recibida a dita carga ,logo como dito é ,tempo facendo viaxe non perdendo,terán de partir coa dita pinaza á cidade do Porto,onde terá de facerse a dita descarga dentro de catro dias que terán de ter de demora e non máis.

E alí terán de pagarlle o dito frete llanamente e de contado,sin que falte cousa algunha” Saúdos.Isidoro

domingo, 21 de marzo de 2021

MAL ESTADO DE LAS ACERAS EN SANXENXO RUA MADRID -

 Enviada instancia al concello sin contestación por el momento.

Que paseando por Sanxenxo en la Rua Madrid de Sanxenxo enfrente del edificio Isamar de la citada rua, hay una baldosa de piedra rota donde tiene su despacho el Notario de Sanxenxo.

 

 

SOLICITA:

Que se arregle el lugar ya que se puede caer alguien en el lugar y tener un accidente. Presento unas fotografías del lugar en donde están la baldosas rotas y se puede ver bien.

Que previo los trámites oportunos me conceda lo anterior en los términos previstos.

 

Sanxenxo 21 de marzo de 2021






lunes, 28 de diciembre de 2020

CORONA VIRUS EN SANXENXO

Este verano de coronavirus hemos descubierto que podemos plantar gente en los postes que el ayuntamiento hizo poner en la playa para que fuese más seguro.


 

 Plantamos gente en postes, familias enteras en un trozo de arena, todo por que debemos estar separados por barreras, con distancia de seguridad, con lavado de manos permanente con mascarilla para no contagiarse de una cosa que es muy pequeña pero que es un gran enemigo para todos sobre todo para nuestros mayores,


 

 tan afectados por su contagio y su muerte sin tener a nadie cercano, es tan duro que poner este año una inocentada es quedarse corto; esto es muy grave pero ahora empieza la luz al final del túnel o eso esperamos con la VACUNA esperamos que sea algo para recordar y para que si nos podamos abrazar y besar y que podamos volver a nuestra rutina aunque eso tarde mucho tiempo más del que deseamos.   Ahora al empezar otro año con CORONAVIRUS en nuestros países, sabemos que esto tardará pero también sabemos que mucha gente ayudó y mucho a todos sin pedir nada a cambio perdieron sus vidas de todas las edades, sanitarios incluidos que lo pasaron muy mal con poca protección para ellos y muchos muertos en los distintos bandos de gente contagiada.


 

Deseamos volver a ilusionarnos con un simple apretón de manos o con una caricia o un abrazo. Es un  año para olvidar, lo que nos llegó ya a finales de 2019 en China y poco a poco se fue expandiendo por todo el mundo.

Ahora nuevo año llegando esperemos aunque sea poco a poco sin pausa llegar a todos los puntos y volver a estar sanos pedimos salud en nuestras vidas y lo que nos dejó en Sanxenxo es difícil de olvidar dicen que fuimos ejemplo para algunos lugares pero pienso que no fue así es un despropósito vallar una playa y acotarla para que la gente tenga sus parcelas ahora con la mayoría quitadas podíamos plantar tomates y tener tomateras en esta PLAYA, era horrible ver a la playa amenizada por postes con cuerdas parecía un campo de muertos de la Segunda Guerra Mundial pero claro la seguridad nos vendían eso asi.




Después de todo tenemos que dar las gracias si todo pasa y nosotros seguimos nuestro camino y este nos obliga a encontrar un remedio para todo esto y estoy seguro que lo encontraremos y que veremos que tenemos que dar las gracias por que cada día sale el sol y se pone y se repite dia a día.


 

Pode que a miña determinación e a túa mala educación nos salven das velutinas...